3P English

دفترت، در همین مرورگر

آنچه پیش آمد را با کلمه‌های خودت بنویس. بعد کارتی امضاشده به کسی نشان بده: فقط یادداشت‌هایی که خودت انتخاب می‌کنی.

  1. ۱ · بنویسیک خط راست
  2. ۲ · امضا کنیک کارت
  3. ۳ · بررسی کنخودت

بنویس چه پیش آمد

یک جمله کافی است. برچسبی بزن، مثل #کار یا #work.

تاریخ گذشته هم اشکالی ندارد: کنارش نوشته می‌شود که بعداً نوشته شده، و هیچ‌وقت پنهان نمی‌شود. با Enter ذخیره کن، با Shift+Enter به خط بعد برو.

کارتی امضا کن

یک برچسب انتخاب کن و بگو کارت تا کی معتبر باشد. این صفحه دقیقاً همان یادداشت‌ها را با کلیدی که در همین مرورگر می‌ماند امضا می‌کند و کارت را روی دستگاهت دانلود می‌کند. تا «انتشار» را نزنی، به هیچ‌جا فرستاده نمی‌شود.

…

پس از آن تاریخ، کارت خودبه‌خود در هر بررسی رد می‌شود. مدت کوتاه به نفع خودت است: همیشه می‌توانی کارت تازه‌ای امضا کنی.

خودت بررسی‌اش کن

صفحه‌ی بررسی کارت را باز کن و فایلی را که دانلود کردی رویش رها کن. امضا را در مرورگر خودت بررسی می‌کند و نشان می‌دهد چه چیزی در کارت است و کی منقضی می‌شود. کارت هرگز بارگذاری نمی‌شود؛ آن صفحه فقط نمونه‌های خودش را از همین سایت می‌گیرد، و فایل کلید یک سازمان را وقتی کارتی بگوید آن سازمان یادداشتی را تأیید کرده. یک حرف از فایل را عوض کن تا ببینی رد می‌شود.

باز کردن بررسی کارت

می‌توانی کارتی را پس بگیری. همان لحظه دیگر نشان داده نمی‌شود؛ ولی نمی‌تواند کاری کند کسی آنچه خوانده را فراموش کند.

دفتر جمعی کارت‌هایی را که در آن منتشر می‌کنی نگه می‌دارد. وقتی کارت منقضی شود یا پسش بگیری، دیگر نشانش نمی‌دهد، ولی نسخه‌ی ذخیره‌شده‌اش روی رایانه‌ی تیم می‌ماند.

با کسی دیدار کن

کنار کسی ایستاده‌ای؟ هر کدامتان کارت دیدارش را به شکل یک کد نشان می‌دهد و دیگری آن را اسکن می‌کند. بعد هر کدام یک دلیل برای حرف زدن می‌بیند، یا هیچ، و آنچه مشترک دارید. چیزی بارگذاری نمی‌شود: کد از یک صفحه به دوربین دیگری می‌رود.

اختیاری است و فقط روی همین کارت می‌آید. 3P از روی آن دلیلی برای حرف زدن پیدا می‌کند. ۳۰ روز بعد منقضی می‌شود.

کارتت یک روز معتبر است. فقط همان خط بالا و یادداشت‌های این برچسب رویش می‌رود.

کسانی که به آن‌ها اعتماد داری

هنوز کسی نیست. بعد از دیدار با کسی، می‌توانی او را مورد اعتماد علامت بزنی. معرفی از راه آدم‌های مورد اعتمادت به‌زودی می‌آید.

دفترت

چه چیزهایی تکرار می‌شوند

روی همین دستگاه شمرده می‌شود، بی هیچ مدلی و بی اینترنت. فقط می‌گوید در دفترت چه هست؛ هرگز نمی‌گوید زندگی‌ات چه معنایی دارد. آن بخش مال خودت می‌ماند.

نگهش دار

فایل دانلودی یک فایل ساده‌ی JSON است با همه‌ی یادداشت‌ها، تاریخ هر کدام و زمانی که نوشتی‌اش، بایگانی‌شده‌ها هم. بی این سایت هم خواندنی است. نگهش دار، جابه‌جایش کن، جای دیگری بارش کن.

کلید امضایت در همین مرورگر ساخته می‌شود و بیرون‌بردنی نیست، نه برای ما و نه برای این صفحه. با این حال، کدی که روی این صفحه اجرا شود می‌تواند با آن امضا کند؛ برای همین این صفحه هیچ کدی از جای دیگر بار نمی‌کند. اگر کلید را از دست بدهی، کلید تازه‌ای می‌سازی؛ کارت‌هایی که قبلاً امضا کرده‌ای بررسی‌پذیر می‌مانند، چون هر کدام کلید عمومی خودش را دارد.

حافظه‌ی مرورگر پشتیبان نیست. اگر داده‌های این سایت را پاک کنی، دفترت هم با آن می‌رود: فایلش را دانلود کن.