حریم خصوصی
دقیقاً چه چیزی از رایانه‌ی شما بیرون می‌رود، و کی. باقی همه همان‌جا که هست می‌ماند.
- هر چه می‌نویسی، اول خصوصی است.
- هر یادداشت را خودت باز می‌کنی: یادداشت‌به‌یادداشت، برای هر چهره، برای هر مخاطب.
- نه ورود، نه حساب کاربری.
| چه چیزی | بیرون می‌رود؟ | کی، و به دست چه کسی |
|---|---|---|
| یادداشت‌های شما | هرگز خودبه‌خود | فقط یادداشتی که خودتان باز کرده‌اید و در کارتی گذاشته‌اید، آن هم وقتی آن کارت را به کسی نشان می‌دهید یا منتشرش می‌کنید. |
| آینه | هرگز | آینه فقط مال خودت است. هرگز به کارت، خروجی، دیدار یا پاسخ دستیار راه پیدا نمی‌کند. |
| کلیدهای شما | هرگز | کلید امضای شما روی رایانه‌ی خودتان می‌ماند. خروجی فقط وقتی کلید را با خود می‌برد که خودتان بخواهید، و آن هم فقط رمزگذاری‌شده با گذرواژه‌ای که خودتان انتخاب می‌کنید. کلیدهایی که برای سرویس‌های مدل دارید هرگز در خروجی نمی‌آیند. در دفتر مرورگر، کلید در خود مرورگر ساخته می‌شود. |
| کارتی که در دیدار نشان می‌دهید | بله، خود کارت | فقط کارتی که خودتان انتخاب کرده‌اید، امضاشده، برای کسی که با او دیدار دارید. هیچ‌چیز از اینکه کجا هم را دیدید یا چه کسی آنجا بود، نگه داشته نمی‌شود. مگر آنکه هر دو بخواهید برای دفتر هم گواهی بدهید؛ آن‌وقت هر کدام امضای دیگری و تاریخش را نگه می‌دارد، هرگز مکان را. |
| گواهی برای دفتر یکدیگر | فقط اگر هر دو در همان دیدار بخواهید: یک هش از کل دفترتان و تعداد یادداشت‌هایش. هرگز یک یادداشت، و هرگز کلمه‌ای از آن: هش هر یادداشت نمک دارد تا حدس‌زدنی نباشد. | شما امضای او و تاریخش را نگه می‌دارید و او امضای شما را؛ هیچ‌کدام مکان را نگه نمی‌دارد. بعدها کارتی که خودتان نشان می‌دهید می‌تواند ثابت کند یادداشتی تا آن زمان در دفترتان بوده، و نشان می‌دهد چه کسی گواهی داده است. |
| کارتی که در دفتر جمعی یک سازمان منتشر می‌کنید | بله، خود کارت | سرور آن سازمان کارت را نگه می‌دارد. می‌توانی کارتی را پس بگیری. همان لحظه دیگر نشان داده نمی‌شود؛ ولی نمی‌تواند کاری کند کسی آنچه خوانده را فراموش کند. نسخه‌ی ذخیره‌شده می‌ماند، ولی دیگر به کسی نشان داده نمی‌شود. اینکه نسخه‌های ذخیره‌شده باید حذف شوند یا نه، هنوز در حال تصمیم‌گیری است. |
| فراخوانی مدل | فقط اگر مدلی را روشن کنید | در حالت پیش‌فرض هیچ مدلی روشن نیست و چیزی فرستاده نمی‌شود. اگر مدلی را روشن کنید، سرویس‌دهنده‌اش را خودتان انتخاب می‌کنید: یا مدلی محلی روی رایانه‌ی خودتان، که چیزی از آن بیرون نمی‌رود؛ یا سرویسی ابری، که یادداشت‌هایی را که هر مرحله می‌خواند دریافت می‌کند. مرحله‌هایی که یادداشت‌های شما را می‌خوانند این‌ها هستند: پیدا کردن چهره‌ها، پیشنهاد «آنچه حالا مهم است»، و جا دادن یادداشت‌های تازه در چهره‌ها. 3P شما هر فراخوانی را ثبت می‌کند: کی، کدام سرویس‌دهنده، واژه‌ها به کجا رفتند و چند نویسه بودند؛ ولی هرگز خود واژه‌ها را.
پیش‌فرض محلی؛ ابری فقط وقتی خودتان بگویید، هر بار. یادداشت‌های شما در حالت پیش‌فرض به مدلی محلی می‌روند. مدلی ابری فقط وقتی آن‌ها را می‌گیرد که برای همان یک بار اجرا موافقت کنید، پس از آنکه 3P دقیقاً و کلمه‌به‌کلمه نشانتان دهد چه فرستاده می‌شود؛ و فقط همان که دیده‌اید فرستاده می‌شود. موافقت شما و هر ارسال در گزارش دسترسی‌تان ثبت می‌شود. آینه‌ی شما هرگز برای هیچ مدلی فرستاده نمی‌شود. |
| یادداشت‌های صوتی | فقط با سرویس‌دهنده‌ای که خودتان انتخاب کنید | یا روی رایانه‌ی خودتان به متن تبدیل می‌شوند، یا با سرویس تبدیل گفتار به متنی که خودتان انتخاب می‌کنید. در حالت دوم، خود صدا به آن سرویس فرستاده می‌شود. |
| آنچه یک دستیار می‌خواند | فقط آنچه اجازه داده‌اید | دستیار تو نیست. پیش از خواندن اجازه می‌گیرد، و هر کار را جداگانه اجازه می‌دهی: خواندن، نوشتن، امضا، انتشار. آنچه دستیار می‌خواند به هر جایی می‌رود که آن دستیار اجرا می‌شود. این برای دستیارهایی است که از راه 3P می‌آیند. نرم‌افزاری که با حساب خودت روی رایانه‌ات اجرا می‌شود، می‌تواند پرونده‌ی دفترت را مستقیم بخواند. |
| همین وب‌سایت | دو درخواست، که اینجا نام برده شده‌اند | نه آمارگیر، نه کوکی، و هنگام باز شدن صفحه هیچ درخواستی به سایت‌های دیگر. بررسی‌کننده‌ی کارت فقط دو چیز را می‌گیرد: کارت‌های نمونه، از همین سایت؛ و وقتی کارتی نام دامنه‌ی سازمانی را دارد، پرونده‌ی کلید همان دامنه، که به آن دامنه خبر می‌دهد کارتی در حال بررسی است. دفتر مرورگر فقط وقتی کارتی را می‌فرستد که خودتان منتشرش کنید، و فقط به نشانی دفتر جمعی‌ای که خودتان وارد می‌کنید. این صفحه‌ها را GitHub Pages می‌رساند، که مثل هر میزبان وبی، درخواست‌های این صفحه‌ها را دریافت می‌کند. |
روی رایانه‌ی شما
دفتر شما یک پرونده روی رایانه‌ی خودتان است. 3P خودش این پرونده را رمزگذاری نمی‌کند؛ به رمزگذاری دیسک رایانه‌تان تکیه دارد، مثل FileVault در مک. روشنش کنید.
این یک سیاست‌نامه‌ی حقوقی حریم خصوصی نیست. فقط می‌گوید کد امروز چه می‌کند. نوشتن متن حقوقی با صاحب پروژه است، و هنوز نوشته نشده.